Κυριακή, 27 Απριλίου 2014

Ιστορία Δ΄ . Ενότητα 4. Κεφάλαιο 35. Ο Πύρρος, ο βασιλιάς της Ηπείρου

Γλώσσα Δ΄. Επανάληψη 11ης Ενότητας



Γλώσσα Δ΄. Επανάληψη 11ης Ενότητας from Xristos Xarmpis


Για on line εξάσκηση κάντε κλικ στην παρακάτω εικόνα


Γλώσσα Δ΄. Ενότητα 11. Κεφάλαιο 4. Τρύπωνας ο φαφαγάλος

Μαθηματικά Δ΄. Ενότητα 7. Κεφάλαιο 41. Πολλαπλασιάζω με τριψήφιο πολλαπλασιαστή

Μαθηματικά Δ΄ . Επανάληψη 6ης Ενότητας



Μαθηματικα Δ΄. Επανάληψη 6ης Ενότητας from Xristos Xarmpis

Την επανάληψη μπορείτε να τη βρείτε και να την κατεβάσετε σε pdf από εδώ.

Κύρια πηγή της επανάληψης: e-selides.gr

Σεβόμενοι τον κόπο των συναδέλφων, αναφέρουμε πάντοτε τα ονόματα των δημιουργών.

Μαθηματικά Δ΄. Ενότητα 6. Κεφάλαιο 40. Πολλαπλασιάζω και διαιρώ

Ιστορία Δ΄. Ενότητα 4. Κεφάλαιο 37. Οι τέχνες και τα γράμματα στα ελληνιστικά χρόνια

Ιστορία Δ΄ . Ενότητα 4. Κεφάλαιο 36. Η καθημερινή ζωή στα ελληνιστικά χρόνια

Τρίτη, 15 Απριλίου 2014

Τι γιορτάζουμε κάθε ημέρα της Μ. Εβδομάδας


Τι είναι Μεγάλη Εβδομάδα;

Η Μεγάλη Εβδομάδα είναι η εβδομάδα πριν το Πάσχα (από την Κυριακή των Βαϊων το βράδυ μέχρι το Μ. Σάββατο) και ονομάζεται «Μεγάλη», όχι γιατί έχει περισσότερες μέρες ή ώρες από τις άλλες εβδομάδες, αλλά γιατί τα γεγονότα όπου τελούνται και βιώνονται στους Ιερούς Ναούς είναι κοσμοσωτήρια για τον άνθρωπο!

Πώς βιώνεται ο λειτουργικός χρόνος τη Μεγάλη εβδομάδα;

Η Εκκλησία από την μεγάλη της φιλανθρωπία, για να μπορέσουν όσο είναι δυνατόν περισσότεροι πιστοί να συμμετέχουν στις Ακολουθίες, επέτρεψε από την αρχή της Μ.
Εβδομάδας, να ψάλλεται ο Όρθρος της επόμενης ημέρας. (π.χ. την Κυριακή των Βαϊων το βράδυ ψάλλεται ο Όρθρος της Μεγάλης Δευτέρας).

Τι τελείται τις ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας;

Οι τέσσερις πρώτες ημέρες μας προετοιμάζουν πνευματικά για το θείο δράμα και οι Ακολουθίες ονομάζονται «Ακολουθίες του Νυμφίου».

Μεγάλη Δευτέρα (Κυριακή Βαϊων βράδυ):

Την Μεγάλη Δευτέρα κυριαρχούν δύο γεγονότα:
α) Η ζωή του Ιωσήφ του 11ου γιού του Πατριάρχη Ιακώβ, του ονομαζόμενου Παγκάλου, δηλαδή του ωραίου στο σώμα και τη ψυχή. Ο Ιωσήφ προεικονίζει με την περιπέτειά του (που πουλήθηκε σκλάβος στην Αίγυπτο) τον ίδιο τον Χριστό και το πάθος Του.
β) Το περιστατικό της άκαρπης συκιάς που ξέρανε ο Χριστός (Ματθ. 21, 18-22):
Συμβολίζει την Συναγωγή των Εβραίων και γενικά την ζωή του Ισραηλιτικού λαού που ήταν άκαρποι από καλά έργα.

Μεγάλη Τρίτη (Μεγάλη Δευτέρα βράδυ):

Την Μεγάλη Τρίτη θυμόμαστε και ζούμε δύο παραβολές:

α) Των δέκα παρθένων (Ματθ. 25,1-13) που μας διδάσκει να είμαστε έτοιμοι και γεμάτοι από πίστη και φιλανθρωπία.
β) Των Ταλάντων (Ματθ. 25,14-30), που μας διδάσκει να είμαστε εργατικοί και πρέπει να καλλιεργούμε και να αυξήσουμε τα πνευματικά μας χαρίσματα.

Μεγάλη Τετάρτη (Μεγάλη Τρίτη βράδυ):

Η Μεγάλη Τετάρτη είναι αφιερωμένη στην αμαρτωλή γυναίκα (Λουκ. 7,47), που μετανιωμένη άλειψε τα πόδια του Κυρίου με μύρο και συγχωρήθηκε για τα αμαρτήματά της, γιατί έδειξε μεγάλη αγάπη και πίστη στον Κύριο. Ψάλλεται το περίφημο τροπάριο (δοξαστικό) της Υμνογράφου Μοναχής Κασσιανής.

Μεγάλη Πέμπτη (Μεγάλη Τετάρτη βράδυ):

Την Μεγάλη Πέμπτη γιορτάζουμε 4 γεγονότα :
α) Τον Ιερό Νιπτήρα, το πλύσιμο δηλαδή των ποδιών των μαθητών από τον Κύριο, δείχνοντας για το ποια πρέπει να είναι η διακονία των πιστών στην Εκκλησία.
β) Τον Μυστικό Δείπνο, δηλαδή την παράδοση του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας.
γ) Την Προσευχή του Κυρίου, στο Όρος των Ελαιών και
δ) την Προδοσία του Ιούδα, δηλαδή την αρχή του Πάθους του Κυρίου.

Μεγάλη Παρασκευή (Μεγάλη Πέμπτη βράδυ):

Την Μεγάλη Παρασκευή έχουμε την Κορύφωση του θείου δράματος, τελείται η «Ακολουθία των Παθών» και θυμόμαστε και βιώνουμε τα Σωτήρια και φρικτά Πάθη του Κυρίου και Θεού μας. Δηλαδή:
α) Τα πτυσίματα
β) τα μαστιγώματα
γ) τις κοροϊδίες
δ) τους εξευτιλισμούς
ε) τα κτυπήματα
στ) το αγκάθινο στεφάνι και κυρίως την
ζ) Σταύρωση και
η) τον θάνατο του Χριστού μας.

Μεγάλο Σάββατο (Μεγάλη Παρασκευή πρωϊ και βράδυ):

Το Μεγάλο Σάββατο το πρωϊ γιορτάζουμε:
α) την Ταφή Του Κυρίου και
β) την Κάθοδο Του στον Άδη, όπου κήρυξε σε όλους τους νεκρούς. Έτσι Μεγάλη Παρασκευή το πρωϊ (ημερολογιακά), τελούνται οι εξής ακολουθίες: Ακολουθία των Μεγάλες Ωρών και στις 12.00 το μεσημέρι της Αποκαθηλώσεως, δηλαδή την Ταφή Του Κυρίου από τον Ιωσήφ τον Αριμαθαίας και το Νικόδημο τον Φαρισαίο, μέλος του Μ. Συμβουλίου και κρυφό μαθητή του Κυρίου.
Την Μεγάλη Παρασκευή το βράδυ (ημερολογιακά) ψάλλονται τα Εγκώμια και έχουμε την περιφορά του Επιταφίου!

Κυριακή του Πάσχα (Μ. Σάββατο πρωϊ και νύχτα από τις 12.00 π.μ):

Το Μεγάλο Σάββατο (ημερολογιακά) το πρωϊ, έχουμε την λεγόμενη «1η Ανάσταση», δηλαδή το προανάκρουσμα της Αναστάσεως που μεταδίδουν οι ύμνοι και της προσμονής της λυτρώσεως όλης της κτίσεως από την φθορά και τον θάνατο!

Το Μεγάλο Σάββατο στις 12.00

 (δηλαδή ουσιαστικά την Κυριακή), έχουμε την ζωηφόρο Ανάσταση του Κυρίου μας, την ήττα του θανάτου και της φθοράς και την αφή του Αγίου Φωτός στον κόσμο από το Πανάγιο Τάφο.

Κυριακή του Πάσχα στις 11.00 π.μ.

 ή το απόγευμα, τελείται ο «Εσπερινός της Αγάπης», όπου σε πολλές γλώσσες διαβάζεται το Ιερό Ευαγγέλιο και διατρανώνεται παγκοσμίως η νίκη του θανάτου και η εποχή της Καινούριας Διαθήκης, της χαράς και της Αναστάσιμης ελπίδας.

Ποιο είναι το βαθύτερο νόημα των Παθών και της Αναστάσεως για όλους εμάς τους Πίστους;

Οι πιστοί βιώνουμε τα πάθη και την ανάσταση του Χριστού συμμετέχοντας ενεργά σε αυτά με «συμπόρευση», «συσταύρωση» και «συνανάσταση»! Ο Χριστός με την θέληση του (εκουσίως), έπαθε και ανέστη για να σωθούμε όλοι εμείς! Αυτό σημαίνει ότι δεν λυπούμαστε «μοιρολατρικά» για το Πάθος του, αλλά για τις δικές μας αμαρτίες και αφού μετανοιώνουμε ειλικρινώς μπορούμε την αντικειμενική σωτηρία που χάραξε ο Χριστός να την κάνουμε και υποκειμενική – προσωπική σωτηρία!

http://imverias.blogspot.gr/2013/04/blog-post_321.html#more

 Πηγή: http://ipaideia.gr

Τρίτη, 8 Απριλίου 2014

«Πασχαλινά Διηγήματα» του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη



«Πασχαλινά Διηγήματα» του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη schooltime.gr-2014 from Xristos Xarmpis


«Πασχαλινά Διηγήματα» δωρεάν e-book
Συγγραφέας: Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης
Επιμέλεια έκδοσης: schooltime.gr, Απρίλιος 2014
Σελιδοποίηση: Γιώργος Β. Σκάθαρος
Περιγραφή: Συλλογή διηγημάτων του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, εκδόθηκε το 1912, έναν χρόνο μετά τον θάνατό του. Περιλαμβάνει τέσσερα διηγήματα με θέμα το Πάσχα: «Εξοχική Λαμπρή», «Η Τελευταία Βαπτιστική», «Στην Αγι’ Αναστάσα», «Λαμπριάτικος Ψάλτης».

Πηγή: http://www.schooltime.gr/

Κυριακή, 6 Απριλίου 2014

Μαθηματικά Δ΄. Ενότητα 6. Κεφάλαιο 39. Εκτιμώ και υπολογίζω με το νου


Γλώσσα Δ΄. Ενότητα 11. Κεφάλαιο 3. Φρουτοπία




Η Φρουτοπία [1,2,3] from Xristos Xarmpis


Επιφωνήματα

(Από το Ορόγραμμα της ΕΛΕΤΟ)

Όπως φαίνεται από τα συνθετικά του όρου,
 το επι-φώνημα είναι μια λέξη που στηρίζεται 
 (επί-) στη φωνήγια να δηλώσει κάτι. 
Το κάτι αυτό είναι συνήθως ένα συναίσθημα
 (χαράς, λύπης, πόνου, κ.ά.) ή κάτι παρόμοιο 
(προτροπή, αποδοκιμασία, ευχή, κατάρα, βρισιά κ.ά.)
 που είναι ακόμα μια άναρθρη συλλαβή (α, αχ, ου, ε)
 με απλό ή εκτεταμένο φωνήεν (ούου, άα)
 ή και με σύμφωνο (αχ, ουφ) και εξελίχθηκε 
αργότερα. Η εξέλιξη αυτή ξέφυγε από 
την άναρθρη φωνή, επεκτάθηκε και 
χρησιμοποίησε και χρησιμοποιεί
 όλο και περισσότερο και άλλα μέρη του λόγου,
 κλιτά και άκλιτα: επιρρήματα (εμπρός),
 κλητικές (καλέ κύριε!), αντωνυμίες (ε, συ!),
 επιρρη­ματικές φράσεις (σε καλό σου!),
 ρήματα (παρακαλώ!ορίστε!).
Οι σημασίες των επιφωνημάτων στη φάση
 της άναρθρης φωνής είναι νοητές μόνο,
 ή περισσότερο, στην εκφώνησή τους,
 δηλ. στην προφορική υπόστασή τους, 
παρά στην γραπτή μορφή, γιατί η μεν φωνή,
 δηλ. ο ήχος, υπογραμμίζει και τη σημασία
 χάρη στην επιτόνιση, δηλαδή τον χρωματισμό του ήχου,
 ενώ η γραφή, δηλ. η εικόνα, δεν μας οδηγεί
 στη σημασία του επιφωνήματος παρά μόνο 
από τα συμφραζόμενα.
Στη συνέχεια, κάνουμε μια κατάταξη
 στα επιφωνήματα και τις επιφωνηματικές 
εκφράσεις σύμφωνα με τις κυριώτερες 
σημασίες τους, προτάσσοντας τις άναρθρες συλλαβές
 και επιτάσσοντας τις λέξεις και τις εκφράσεις:
α)   Κάλεσμα – προσφώνηση
1.   ε, έε, ψιτ, ω, ώω
2.   ρε, βρε, μωρέ, μωρή, κύριε, κυρία, κύριος, δεσποινίς, δεσποινίδα
3.   ε σύ, ε σεις, ω Γιώργη, κυρά μου
β)   Χαρά – γέλιο
1.   α, άα, ω, ώω
2.   έκτακτα, έξοχα, θαύμα, θαυμάσια, μπράβο, υπέροχα, ωραία, πολύ ωραία
γ)   Πόνος – λύπη
1.   αχ, ωχ, άου, άχου, ώχουαλί
2.   αλίμονο, τρισαλίμονο, συλλυπητήρια
3.   άχου, θεέ μου, δυστυχία μου
δ)   Ευχή
1.   άμποτε, γείτσες ( = γεια σου, 
 ευχή μετά το φτάρνισμα),
 είθε, καλημέρακαληνύχτακαλησπέρα,
 καλορίζικομακάριπεραστικά
2.   γεια σου (σας), εις υγείαν, η Παναγιά μαζί σας,
 καλό απόγεμα, καλό βράδυ, καλό Σαββατοκύριακο,
 καλή βδομάδα, καλή δύναμηκαλή ευκολία
 καλή χρονιάκαλό μεσημέρικαλό μήνακαλό ταξίδι,
 μακάριμε το καλόμε τις υγείες σαςνα ζήσετε
 νά ‘στε καλάνα τα εκατοστήσειςστις χαρές σας, 
στους γάμους σαςχιλιόχρονος, χρόνια πολλά.
ε)   Απορία – έκπληξη – θαυμασμός
1.   μπαπω-πώ!
2.   αλήθειαπώς; τι; έκτακταθαύμαθαυμάσια, χάρμα
3.   για ιδέςέλα Χριστέ και Παναγιά! τι μου λες
 τι είν’ αυτάΠαναγία μου!Χριστέ μου! Χριστός και Παναγιά!
στ) Αγανάκτηση – αποδοκιμασία – δείξη – προτροπή
1.   αλτμάινα, μαρς, να, όρτσα, ουστ, ουφ (-ου), στοπ
2.   άντεάσε, δρόμο, εμπρός, έξω, ξεκουμπίσου, όξω,
 πάμε, σκάσε, στάσου, φύγε, χάσου
3.   στα κομμάτια
ζ)   Οικειότητα
1.   πω-πω!
2.   να χαρώ εγώ!...
3.   γλυκειά μου, καλή μου, χρυσέ μου
η)   Ενθουσιασμός – περίπαιγμα
1.   λα-λα-λα-λα,   χα, χα, χα
2.   αέρα, γιούχα, ζήτω, θαύμα, κορόιδο, μαϊμού,
 μπράβο, τι ομορφιές!
θ)   Βρισιά – κατάρα
1.   ουστ
2.   Ιούδα, καταραμένε, μπουνταλά, παλιάνθρωπε, 
προδότη, πρόστυχε, χαμένε
3.   στα κομμάτια
ι)    Κατάρα
στ’ ανάθεμα, αναθεματισμένε, καταραμένε, ασυγχώρητε
Όπως είναι φυσικό, οι συναισθηματικές καταστάσεις
 είναι ποικίλες και οι αντιδράσεις των ανθρώπων 
πολυάριθμες, έτσι ώστε από τη μια οι άναρθροι
 επιφωνηματικοί φθόγγοι να μην είναι αρκετοί 
και από την άλληνα πληθαίνουν οι λέξεις 
και οι φράσεις που θα μπορούσαν να ενισχύσουν
 το αντίστοιχο επιφωνηματικό λεξιλόγιο.
(Από τη Νεοελληνική Γραμματική του Αγαπητού Τσοπανάκη)
Πηγή: http://sfrang2.blogspot.gr/2010/01/blog-post_24.html


Πληροφορίες


Επιφωνήματα


Μπορείτε να δείτε επεισόδια της Φρουτοπίας 

εδώ,       εδώ,        εδώ,       εδώ,       εδώ    κι  εδώ.